Osiedle Ołbin

Lokalizacja Ołbin to zabytkowe, wielkomiejskie osiedle położone w bliskim sąsiedztwie centrum Wrocławia (w dawnej dzielnicy Śródmieście), tuż na północ od wysp odrzańskich. Charakteryzuje się niezwykle gęstą i zwartą zabudową monumentalnych, XIX-wiecznych kamienic czynszowych o bogatych zdobieniach fasad, tworzących klasyczny układ kwartałów ulicznych. Na jego terenie znajduje się m.in. Park Stanisława Tołpy oraz liczne uczelnie i wydziały Uniwersytetu Wrocławskiego i Politechniki Wrocławskiej. Graniczy z Nadodrzem, Placem Grunwaldzkim, Kleczkowem, Karłowicami-Różanką oraz ze Starym Miastem (przez Odrę).

Krótki zarys historyczny Ołbin ma niezwykle bogatą, sięgającą wczesnego średniowiecza historię i był jednym z najważniejszych podmiejskich ośrodków. Już w XII wieku (ok. 1139 roku) powstało tu potężne, romańskie opactwo benedyktynów (później norbertanów) ufundowane przez palatyna Piotra Włostowica. Monumentalne opactwo św. Wincentego dominowało nad tą częścią przedmieść aż do 1529 roku, kiedy to z obawy przed najazdem tureckim władze miejskie podjęły dramatyczną decyzję o jego całkowitym wyburzeniu (z pozyskanego kamienia wzniesiono m.in. miejskie fortyfikacje).

Przez kolejne stulecia teren ten funkcjonował jako Przedmieście Piaskowe (Sandvorstadt), słynąc z ogrodów. Podobnie jak inne przedmieścia, Ołbin został oficjalnie włączony w granice Wrocławia w 1808 roku po zburzeniu murów obronnych przez wojska napoleońskie. Druga połowa XIX wieku to okres błyskawicznej urbanizacji – wytyczono wówczas siatkę ulic i wzniesiono tysiące kamienic. Choć osiedle ucierpiało pod koniec II wojny światowej w trakcie oblężenia Festung Breslau, większość jego unikalnej tkanki architektonicznej przetrwała, tworząc dzisiejszy, niepowtarzalny charakter Ołbina.